Princess, foto: Sanne Peper

Princess ontvangt Zilveren Krekel

Princess heeft een Zilveren Krekel ontvangen en is daarmee tevens genomineerd voor de Gouden Krekels. De Zilveren en Gouden Krekels zijn de belangrijkste jeugdtheaterprijzen van Nederland. Het hele team (regie Flora Verbrugge, tekst Tjeerd Posthuma, spel Olaf Ait Tami, Minne Koole en Whitney Sawyer, muziek Christoph Mac-Carty en Yonga Sun, decor- en lichtontwerp Morgana Machado Marques, assistent decor en licht Sophie Mooney, kostuums Sanne Lips, regieassistent Mara Hoek & Francesco Bekkema, techniek Koen Kuipers en Christian Toonk, dramaturgie Timothy de Gilde, producent Theater Sonnevanck en Toneelgroep Oostpool) is erg blij.

Princess gaat over de actrice Nadja, die de voorstelling stil legt omdat ze niet meer functioneel naakt wil. Vervolgens ontstaat er een discussie met technicus Tarik en regisseur Sven.

Om het te vieren, hier een aantal citaten uit de tekst:

Sven In deze tijd is een naakte vrouw niet kwetsbaar. Dat idee moet je los laten. Dat is emancipatie. Feminisme. Een paar honderd jaar geleden mochten vrouwen niet eens op het toneel staan, dat was aanstootgevend. Dat Nadja jetzt und hier in d’r blote kut een monoloog kan houden is een zwaar bevochten voorrecht. Madonna, Beyonce, Miley Cyrus hebben daar allemaal keihard voor gevochten. En dat betekent dat Nadja in haar blote kont mag lopen als dat kunst is en trouwens ook als dat geen kunst is.
Nadja, wat wilde je zeggen, hou het kort.

 

Tarik Je kan ook een pornofilm op de achterwand beamen.

Sven Het is geen porno.

Tarik Het is wel porno.

Sven Porno is niet verwarrend.

 

Tarik Ik denk dat ze heel goed weten wat ze er mee moeten. Dat zit allemaal al in hun hoofd. Ik bedoel: zij eh… ‘beweegt’ daar naakt. Nadja, met haar lichaam. Die benen, die billen, die borsten, dat haar en die ogen. Ze ademt schokkerig, haar tepels worden stijf — ja vast van de kou, maar dat maakt voor een jongen niet uit — en dan komen die bewegingen met haar heupen, en dat gekruip met die kont omhoog. In het hoofd van een jongen gaat ze dan kreunen, vooroverbuigen, over haar schouder naar je kijken met een smekende blik. Op je… broek. Ga je nadenken: wat kan je allemaal met dat lijf, wat zou ze kunnen hebben. Begin je een beetje op die kont te slaan. Vindt ze dat lekker, kreunt ze ‘hmm… ja’. Nou goed, lang verhaal. Voor je het weet heb je een hele sekspartij bij elkaar gefantaseerd.

Nadja Heb jij dat allemaal gedacht?

Tarik Nee joh. Maar ik kan het wel invullen.

 

Sven Ik snap het probleem niet. Ik snap het probleem echt niet. Laat die jongens —en meisjes— die gedachten maar ondergaan. Als dit een voorstelling is die ze raakt in hun seksualiteit, mooi! Als dit ze geil maakt! Dat is een belangrijke ervaring als je veertien, vijftien, zestien bent. En als je ongemakkelijk wordt van een naakte vrouw, dan hebben we nog heel veel te doen met z’n allen.
Theater hoort verwarrend te zijn. Steeds op het verkeerde been. Je kijkt naar rollen: zou ik zo willen zijn, zou ik dat willen doen. Daar spiegel je je aan. Mimesis. Catharsis. En ja dat is verwarrend. Maar als mensen een overzicht van de buitenwereld willen, dan gaan ze maar naar nu.nl.

 

Sven Wil je dat ik naakt ga? Oké, dan ga jij spelen en dan ben ik naakt.

Nadja Wat?

Sven Hop, scène 1. Koen, mag ik de beginstand van je.

Tarik Je gaat die kinderen niet je blote lul laten zien.

Sven Waarom niet?

Tarik Jouw lul is van jou. Hoeft verder niemand te zien.

Sven Waarom zijn haar tieten kunst en is mijn blote lul niet iets moois om naar te kijken?

Nadja Nouja, Sven omdat jouw lul—

Sven I don’t fucking care.