Aankondinging: Bijna Dinsdag

Bij De Smoeshaan organiseer ik een tweemaandelijkse literaire avond, in het schemergebied van proza en theater. Voor toekomstige evenementen, zie agenda.
14 mei 2018, vanaf 20:00u in De Smoeshaan:

Bijna Dinsdag: low-budget literair top entertainment

Met
Laura Haman (!)
Casper Nusselder (!)
Selin Kuşçu (!)

Lachen, tranen, alles. Na afloop is er de première van de derde playlist van Spotify Enigma Frankagogo. Om mee naar huis te nemen zijn er standaardafwijzingen van productiehuizen. Omroepman van de avond is Tjeerd Posthuma

Titelverklaring Bijna Dinsdag:
Op 14 maart 1967 trad Jimi Hendrix op in het VARA-televisieprogramma Fenklup. De opnames waren in Theater Bellevue, toen een televisiestudio dat zijn muren deelde met cabarettheater Lurelei. Bij aankomst ontmoette Hendrix de cabaretière Jasperina de Jong. Hij raakte dusdanig van haar onder de indruk dat hij een nummer schreef: Ina Sweetass en beloofde haar dat hij het live op televisie zou spelen.
Tijdens de repetities bleek dat het geluid van de Jimi Hendrix Experience zo hard was dat Hendrix zelf niet te verstaan was. Daarbij klaagden de mensen van Lurelei over dat hun plafond en muren scheurden door de trillingen. Fenklup regisseur Ralph Inbar besloot daarom dat de Experience vanaf band zou worden gespeeld en de muzikanten zouden moeten playbacken. Aangezien Ina Sweetass niet op band stond, sneuvelde Jimi’s ode aan Jasperina. De brave technici van de VARA die bij de repetitie waren geweest en de tekst maar half hadden verstaan verbasterden de originele tekst tot Bijna Dinsdag. Het nummer is nog een paar keer tijdens de bouw en breek gezongen, en daarna in de vergetelheid geraakt.

Wat we niet zagen: In deze container zit Pierre Bokma

Voor Theatermaker verzin ik zes keer per jaar een theatervoorstelling die ik ook meteen recenseer. Ik zie het zelf als korte verhalen in de vorm van een recensie. Een serie speculatieve kritieken, onder de titel: Wat we niet zagen. De mensen bestaan, de producties niet.

In deze container zit Pierre Bokma
Een installatiepresentatie van Micha Wertheim bij Het Zuidelijk Toneel
Gezien op Festival Cement
Cabaret

Lees verder Wat we niet zagen: In deze container zit Pierre Bokma

Nu uit: Schrijvers op de vloer

Schrijvers op de vloer is toneelschrijfproject van Theater Bellevue, De Nieuwe Oost en Nachtgasten. De eerste editie was met Elly Scheele, Maaike Bergstra en Lotte Lentes. Hun teksten zijn gebundeld en bij die uitgave verzorgde ik een inleiding over de wisselwerking tussen schrijvers en acteurs en hoe dat vroeger ging. Vroeger toen Judith Herzberg net begon met toneelschrijven. Het boekje kun je hier kopen, de inleiding kun je onderstaand lezen.

Lees verder Nu uit: Schrijvers op de vloer

Aankondiging: Bijna Dinsdag

Bij De Smoeshaan organiseer ik een tweemaandelijkse literaire avond, in het schemergebied van proza en theater. Voor toekomstige evenementen, zie agenda.
14 mei 2018, vanaf 20:00u in De Smoeshaan:

Bijna Dinsdag: uitbundig literair eenrichtingsverkeer
Met teksten van en voorgedragen door

Jade Olieberg (!)
Joost Oomen (!)
Sytske van Koeveringe (!)
Lees verder Aankondiging: Bijna Dinsdag

Wat we niet zagen: Ismaël (10+)

Voor Theatermaker verzin ik zes keer per jaar een theatervoorstelling die ik ook meteen recenseer. Ik zie het zelf als korte verhalen in de vorm van een recensie. Een serie speculatieve kritieken, onder de titel: Wat we niet zagen. De mensen bestaan, de producties niet.

Ismaël (10+)
een trailervoorstelling van Toneelgroep Oostpool en Theater Sonnevanck
regie: Timothy de Gilde
tekst: Joachim Robbrecht
spel: René van ’t Hof

Aankondiging: Bijna Dinsdag

Bij De Smoeshaan organiseer ik een tweemaandelijkse literaire avond, in het schemergebied van proza en theater. Voor toekomstige evenementen, zie agenda.
8 Januari 2018, vanaf 20:00u in De Smoeshaan:

Ingetogen literair spektakel met teksten van, en voorgedragen door:

Kyrian Esser (!)
Helena Hoogenkamp (!)
Casper Nusselder (!)
Lees verder Aankondiging: Bijna Dinsdag

Wat we niet zagen: TRACES

Voor Theatermaker verzin ik zes keer per jaar een theatervoorstelling die ik ook meteen recenseer. Ik zie het zelf als korte verhalen in de vorm van een recensie. Een serie speculatieve kritieken, onder de titel: Wat we niet zagen. De mensen bestaan, de producties niet.

TRACES
een dansvoorstelling van Conny Janssen Danst
Muziek van Daft Punk
Met teksten van Bo Tarenskeen
Gezien Atlas Theater Emmen

Lees verder Wat we niet zagen: TRACES