Studio Cheered: ROAD OF COATS

Met Studio Cheered schrijf ik elke week een kunstwerk. Af en toe post ik er hier ook een. Voor meer zie: www.studiocheered.net.

ROAD OF COATS Back in the day, if there was a puddle of mud, a gentleman took off his coat and laid it down as a bridge for a woman’s feet. But we live in modern times. Drainage makes no puddles and pavement makes no mud. Courtesy became insult the moment we started splitting bills. But if someone treats you as precious as you are, it’s so nice and overwhelming. So here is the big gesture, because a small one seems impossible. The street is broken open, sand is waiting to become mud. I love how we replaced the coats with plates, giving it a more industrial, modern, and tough feeling. And I love the destruction it took. The open road, for me, simulates self-sacrifice and effort. This is why we also show the working materials: pipes, machines, and stones. Chivalry is tough these days.

Studio Cheered: Heaps of hope

Met Studio Cheered schrijf ik elke week een kunstwerk. Af en toe post ik er hier ook een. Voor meer zie: www.studiocheered.net

HEAPS OF HOPE In Dutch ‘heap’ and ‘hope’ are the same word. I like the image of trust and expectation as little piles. Something that rises above the surface and can be seen from a distance, something you can gather, something that can grow and become less. We made these little heaps of grey sand in a field of green grass. For me it symbolizes a variety of the same. One can have many expectations, but it is al hope. I love the contrast between the green grass en the grey dirt. As if everything between the heaps is more alive. Maybe in a way it is.

Repetities Vita (7+) van start

Voor Theater Sonnevanck, het Rijksmuseum Twenthe en Roombeek Cultuurpark schreef ik een theatrale rondleiding bij de tentoonstelling Ars Longa, Vita Brevis (kunst is lang, het leven is kort). Het gaat over Vita, ze heeft issues en waar kun je dat nou beter mee bespreken dan een groepje onschuldige zevenplussers.  Lees verder Repetities Vita (7+) van start

Studio Cheered: Amsterdam we komen er aan

Met Studio Cheered schrijf ik elke week een kunstwerk. Af en toe post ik er hier ook een. Voor meer zie: www.studiocheered.net

Afgelopen maand zijn de voorbereidingen begonnen voor de expositie Clues and Signals: an exhibition about the daily gaze of Studio Cheered. Zoals jullie zien moet de buurt er veel lijden voor de kunst. Het merendeel van de werken zal in en om de Brakke Grond en de Nes te zien zijn. Kom langs, vanaf 7 september op het Amsterdam Fringe Festival. En kom naar de opening: 7 september 17:00u in de Brakke Grond. Voor meer informatie, bezoek de website van het Amsterdam Fringe Festival en natuurlijk die van Studio Cheered.

Rudi’s auto moesten we anonimiseren uit angst voor repercussies van de locals.
Zie hier de eerste materiaaltestjes.

Sesamstraat: Ze gaan Ieniemienie heel erg missen

Voor Sesamstraat schrijf ik sketches en afleveringen, zoals deze over ‘meedoen’. Ieniemienie heeft iets te vaak ‘Waarom?’ gevraagd en nu moet ze naar haar kamer, want Lot wil haar even niet meer zien. Nou, misschien wil Ieniemienie Lot wel even helemaal niet meer zien. En dan gaan ze haar nog heel erg missen. De werdegang van een bildungsmuis met veel off stage actie. Bekijk het hier.

Studio Cheered: THE SHADOWS OF THE PRESENT

Met Studio Cheered schrijf ik elke week een kunstwerk. Af en toe post ik er hier ook een. Voor meer zie: www.studiocheered.net

Being in South-Africa we wanted to involve nature in our work. We wanted to create something kinetic, working with the contrasts of nature and human creation. A tree overshadows bricks and pipes. I love how the focus seems to be on the building material, instead of the thing that is the biggest in the whole ensemble: the constant moving silhouet of the tree trunk. His shadows will change every hour of every day of year. Embodying, no showing by being, how constantly changing and in the here and now nature is. These shadows show there is no past, only the present. It contrasts very strongly with the building materials, waiting to be put together to become a sign of the times. I like how it questions our perception of history and the human perspective on ‘time’.

Kogelvis komt terug op het Theaterfestival

Kogelvis een theaterproductie van Toneelgroep Oostpool, Het Gelders Orkest, Introdans en Musis en Stadstheater Arnhem komt terug op het Theaterfestival op 6 en 7 september in het International Theater Amsterdam (Stadsschouwburg). De tekst is van Nick Bruckman, regie van Marcus Azzini en ik deed de dramaturgie. Ga kijken!

Een mens, net als jij en ik

Kogelvis vertelt het onvoorstelbare maar waargebeurde verhaal van Jeffrey Dahmer, die in de jaren ‘80 zeventien jonge mannen het leven ontnam. Hij was een van de eerste ‘celebrity serial killers’ en is gemythologiseerd in shockumentaries, gemerchandised tot actiepop en verafgood met fanbrieven. De geschiedenis van deze seriemoordenaar kruipt onder je huid.

Lees verder Kogelvis komt terug op het Theaterfestival