Friendly Fire: zelfondermijning als strategie

Voor Theatermaker schreef ik een beschouwing over de musical The Book of Mormon, waarin ik beschrijf hoe de makers (Trey Parker, Matt Stone, Robert Lopez) zichzelf ondermijnen en wat dat oplevert. Ik vergelijk de productie met het dialectisch theater van Brecht en kom tot de conclusie dat The Book of Mormon dat theater de eenentwintigste eeuw in helpt. Lees het hele artikel hier (€).

Het was een lang schrijfproces. Deze passage is bijvoorbeeld geschrapt:

Brecht is in deze parafrase geen revolutionair theatermaker meer, maar een lul. (…) Hij is wat juffrouw Jannie is voor Heel Holland Bakt. Nee, Brecht is erger. Waar Jannie slechts onderdeel is van een televisieformat, heeft Brecht alles bedacht en georganiseerd wat hij ten tonele brengt, en wat hij niet ten tonele brengt, en hoe hij dat ten tonele brengt. Maar komt daar niet voor uit, laat staan dat hij daar kritiek op heeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *